H σημερινη μερα ηταν η μεγαλυτερη νικη της ζωης μου..Οπως εχω αναφερει παλι,ζω στην επαρχια και μου εχει βγει το ονομα...Πολλοι μου ειπαν να υπομεινω-και κερδισα!Βγηκα το απογευματακι για την καθιερωμενη βολτα για καφε,μαζι με την παρεα μου...Επειδη θελαμε να σπασουμε τη ρουτινα,πηγαμε σε μια καφετερια που συχναζουν ατομα ηλικιας 35 και πανω.Στο διπλανο τραπεζι καθονταν οι ''θειτσες'' που εχουν διαδωσει ΤΙΣ φημες για μας... 'Η τωρα ή ποτε,σκεφτηκαμε ολοι. Εντωμεταξυ,οι παλιο-σκροφες,αρχισαν την συζητηση για μας,μαλλον επιτηδες.. Ο μεγαλυτερος της παρεας τσατιστηκε με αυτα που ακουγε και πηγε προς το μερος τους. Εκεινες σαστησαν μολις τον ειδαν. Μετα απο λιγο σηκωθηκαμε και οι υπολοιποι και πηγαμε διπλα του. Μετα απο μια τριωρη συζητηση, τις πεισαμε οτι ΔΕΝ ειμαστε τοσο κολοπαιδα οσο νομιζουν...Και το καλυτερο??!! Πηγαν με τη σειρα στο σπιτι του καθενος απο τα παιδια και ζητησαν συγνωμη απο τους γονεις μας.. Και απο οτι μας ειπαν,υπηρχαν αλλοι λογοι που τις εκαναν να μας μισουν.Ο ενας λογος ηταν οτι ο Β. τα ειχε καποτε με την κορη της αρχι-κατινας και την σουταρε γιατι ανακαλυψε αλλα... Και ο δευτερος,επειδη ο αδερφος μου ειχε βρισει καποτε μια απο αυτες...Αλλα δεν υπαρχει περιπτωση να μην ξαναπουν κατι για μας.. Τωρα ομως δεν μας καιγεται καρφι,γιατι εχουμε τους γονεις μας με το μερος μας.Πως ομως να τις εκδικιθουμε για το τοσο κακο που μας εκαναν?